Thursday, September 18, 2014

ဘာအလံမွထူမထားတဲ႔ေျမမွာ ပန္းတစ္ခင္းပြင့္မယ္


ျပတင္းေပါက္ကို တြန္းဖြင့္လိုက္ရင္ပဲ
ကိုယ့္လည္ပင္းကိုယ္ၾကိဳးကြင္း စြပ္သလိုမ်ားျဖစ္သြားမလား
စီးကရက္တစ္ဖြာစာမွာပဲ.....
ေသနတ္သံေတြဟာ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းကေလးဆီကို ဟင္းတစ္ခြက္အျဖစ္ ေမွာက္က်သြားခဲ႔
ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႏုပ်ိဳျခင္းစာမ်က္ႏွာမွာ
က်ည္ဆံတစ္ေတာင့္ ေဖာက္၀င္သြားခဲ႔တာ
ရင္နင့္စရာ
ေအာ္ဟစ္ ေျပးလႊားေနတဲ႔ မိန္းမသားတစ္ေယာက္ကို ငါ့ႏွမေလးမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ရင္ ဆိုျပီး မေတြးႏိုင္ခဲ႔တာ
ရင္နင့္စရာ
ယမ္းေငြ႕ေတြေ၀ေနတဲ႔ လမ္းေပၚမွာ တစ္ေယာက္က်ည္ဆံတစ္ေယာက္ ေခါင္းထိုးခံလိုက္ဖို႔အမိန္႔စာ...
ဒီမွာ........ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္းပြင့္ေနတဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းကေလး
က်ည္ဆံတစ္ေတာင့္ရဲ႔တန္ေၾကးနဲ႔ လူ႕အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို႐ိုက္ဖြင့္ခြင့္....
ခ်ိန္ကိုက္ဗံုးဟာ ဘာေၾကာင့္ အခ်ိန္သိပ္တိက်ခဲ႔သလဲ
ေသြးစြန္းေနတဲ႔အလံကို ျမဲျမဲကိုင္ျပီးဖြာလံၾကဲသြားတဲ႔အသားစမ်ား....
ကေလးမေလးဟာ သူ႔အေဖ အိမ္အျပန္ကို ေစာင့္ရင္း ငိုတယ္
ကေလးမေလးဟာ ႏွဳတ္ဆက္စကားေျပာမသြားပဲ ပံုလဲသြားတဲ႔ သူ႔အေမေ႐ွ႕မွာ ငိုတယ္
ကေလးမေလးဟာ ယမ္းေငြ႕ေတြ မြန္းလို႔ ကမၻာပ်က္သလို ငိုတယ္
အပ်က္အစီးပံုေတြရဲ႕ ေအာက္ကေန တိုးတိုးေလးညည္းေနတဲ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးသီခ်င္း တစ္စ...
မ်က္ရည္ေတြ႐ႊဲနစ္ေနတဲ႔ေပါင္မုန္႔ၾကမ္းေလးတစ္ဖဲ႔ဟာ စစ္ပြဲတစ္ပြဲရဲ႔ ဆုလဒ္တဲ႔လား
စစ္ကေလာင္လိုက္လို႔ ကန္းသြားတဲ႔ မ်က္လံုးေတြကို
အနာဂတ္လို႔ သမုတ္ဦးမလား
အခါအခါနစ္ခဲ႔နာခဲ႔ရတဲ႔....အမာ႐ြတ္နံရံေလးမွာ
မျဖစ္ႏိုင္မွန္းသိသိနဲ႔ ေသြးစက္ေတြနဲ႔အခါခါေရးျခစ္သြားခဲ႔ၾကတဲ႔ ဆုေတာင္းမ်ား.....
“ကမၻာေျမၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ”
“ကမၻာေျမၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ”

“ကမၻာေျမၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ”
“ကမၻာေျမၾကီး ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ”................
.............................. ။ ။
ေႏြဦးေလ

1 comment: